Çocuklarınız Sözünüzü Dinlemiyor mu?

Çocuğun tuvalet alışkanlığı da kazandığı 2 yaş civarında her evde ufak tefek huzursuzluklar da başlar. Çocuğunuzla tam da iletişim kurmaya başladığınız bu dönemde bir de bakarsınız ki ufaklık, söz dinlemiyor. Tahammül sınırlarını zorlayacak derecede bir isyankarlık, dikbaşlılık! Ağlıyor, kendini yerden yere atıyor, üstelik eşyalara ve kendine zarar veriyor. İstediğini yaptırmak için evde adeta savaş çıkıyor!

Çocuğunuzun şımarıklığı ve agresifliği, sadece ev sınırlarının içinde kalmıyor; hava almak, eğlenmek, iyi vakit geçirmek için dışarı çıktığınızda da çocuğunuzun isteklerine, ağlama krizlerine engel olabilmek için akla karayı seçiyorsunuz. Bu senaryo, farklı yaş gruplarındaki çocuklarda da görülmekte ve ne yazık ki çoğu anne babanın deneyimlediği bir tablo…

İlk Kural: Sabırlı Olmak!

Anne ve babalar, çocuklarının onların sözünü dinlemesi için ne yapabilir? Bunun bir çaresi, çözümü var mı? Bir ebeveynde bulunması gereken en önemli iki özellik: Sabırlı olmak ve soğukkanlılık. Çocuklarına söz dinletmekte zorlanan anne ve babalar için diğer tavsiyeleri de şöyle sıralayabiliriz;

Ne katı bir disiplin ne de fazla rahat bir eğitim… Çocuk eğitiminde ikisi de yanlış. Anne ve babaların kararsız ve tutarsız yaklaşımları, aile büyüklerinin de dahil olduğu kalabalık aile ortamları çocuğun isyankarlığını, şımarıklığını artırır. Çocuk bilir ki istediği herhangi bir şeyi ev sakinlerinden biri mutlaka yapacak. Anne "Hayır” dediyse, babaya gidecektir. Baba da "Hayır” dediyse, büyükanne ve büyükbabaları deneyecektir. Her zaman istediğini elde eden çocuk, anne-babayı otorite olarak görmeyecek ve sözünüzü asla dinlemeyecektir!

Evde Bir Kişinin "Hayır” Dediğine, Diğeri "Yapabilirsin” Dememeli!

• Çocuğunuza davranışının yanlışlığını güzel bir dille anlatmayı deneyin. Evde bir kişinin "Hayır” dediği bir isteğe, diğerleri müdahale etmemeli.
• Çocuğunuza tutarlı yaklaşın. Engeller koymadan önce seçenekleri bilsin.
• Çocuğunuzu çok fazla eleştirmeyin, hatalarını direkt yüzüne vurmayın. Herkesin hata yapabileceğini, bunu görüp bir daha ki sefere doğrusunun yapılması gerektiğini söyleyin.

Çocuğunuz Özgüvenini Kaybetmemeli!

• Çocuğunuzdan yaşına, gücüne uygun şeyler talep edin çünkü başaramadığı zaman kendine güvenini kaybetmeye başlar. Özgüvenini kaybeden çocuk, zamanla sizin sözünüzü de dinlemez.
• Aşırı disiplinin iyi olmadığını söylemiştik. Çocuğa anne-baba olmak yerine, onunla arkadaş olmayı tercih etmek de yanlış. Unutmayın, sizler onun anne ve babasısınız; arkadaşı değil. Çocukların aile içinde bir otoriteye ihtiyaçları var. Nasıl olsa dışarıda ya da okulda arkadaşları olacak. Siz, öncelikle iyi birer anne-baba olun.

Onu Diğer Çocuklarla Karşılaştırmayın!

• Çocuklarınızı diğer çocuklarla karşılaştırmayın. Onun yüzüne karşı bu tarz bir eleştiri asla yapmayın.
• Kurallarınız basit, açık ve net olsun. Hatta kuralları birlikte belirleyin.
• Ağladığında asla pes etmeyin. Bu kez her ağladığında istediğini alacağını düşünecek ve işler daha çok karışacak.
• Çocuğunuzla kaliteli zaman geçirin. Akıllı telefon ile çok fazla vakit geçiriyor ve elinizden aldığınızda kıyamet mi kopuyor? Ya siz? İşten eve geldiğinizde sürekli telefonunuzla mı vakit geçiriyorsunuz? Tablet ve telefonları bir kenara koyun; birlikte vakit geçirin, oyun oynayın, kitap okuyun.

Siz Televizyonun Önünde Saatlerce Oturuyor Musunuz?

• Aynı şekilde televizyonun önünden kalkmayan çocuğunuzu eleştirmeden önce kendinizi de sorgulayın. Siz televizyonun karşısında ne kadar vakit geçiriyorsunuz? Elinden TV kumandası düşmeyen anne ve babalar, çocuklarının televizyonun karşısında saatlerce vakit geçirmesinden şikayet edebilir mi?
• Aceleci davranmamayı, sabırlı olmayı ona da aşılayın. Her şey sırası geldiğinde…

Çocuğunuzu Takdir Ederken Asla Ölçüyü Kaçırmayın!

• Onunla gurur duyduğunuzu söyleyin, sevginizi gösterin ama çocuğunuzu takdir ederken de ölçüyü kaçırmayın; onu hediyelere boğmayın.
• Çocuğunuzu "fazla” korunaklı yetiştirmeyin. Bırakın, kendi sorunlarıyla baş etmeyi de öğrensin. Arkadaşlarıyla yaşadığı ufak tefek sorunlarda devreye girmeyin.

Bağırmak, Ceza Vermek Çözüm Değil!

• Çocuğunuza bağırmak, onu cezalandırmak da asla bir çözüm değil. Çocuk eğer ceza aldıktan sonra yine istediğini elde ediyorsa, bunu da alışkanlık haline getirebilir. Nasıl olsa siz ona kızacaksınız, nasıl olsa ceza alacak! Ama cezadan sonra zafer yine onun olacak! Kötü bir döngü. En başta da söylediğimiz gibi sabır ve sakinlik…
• Eğer "Her yolu denedim, çocuğum asla sözümü dinlememeye devam ediyor, ağlama krizlerine giriyor” diyorsanız, mutlaka bir uzmana (pedagog/ psikolog) danışın. Destek almaktan çekinmeyin.